52. SJOUWEN

Een brief in envelop met postzegel valt mij op, het handschrift herken ik. Ik lees weer de brief die ik jaren geleden een maand lang bijna elke dag heb gelezen.

Maandag ben ik met je naar Leen Bakker geweest. Jouw complimentje en bedankje voor mijn inzet tijdens de verhuizing waardeer ik. Ik kreeg het idee dat we iets naar elkaar groeiden. Echter een goede relatie is natuurlijk niet gebaseerd op klussen en sjouwen. Ik vind het lastig meer empathie te voelen en voor elkaar te gaan en noem maar op. Jij weet het allemaal zo mooi en direct te benoemen. Vooral de negatieve verhalen van mijn dochter en schoonzoon beïnvloeden mijn keuzes en handelen.

Toen jij maandag ter hoogte van Spangen vertelde hoe je vrouw zich voelt en verscheurd wordt door grote dilemma’s luisterde ik vooral. Ik kon niet voelen. Vanaf dat moment werd ik vooral met mijn zwakheden geconfronteerd en ik heb geprobeerd mezelf mee te nemen in de consequenties van mijn initiatieven om bij een ander jullie feestjes te vieren.

Tijdens de verdere autorit, tijdens het laden van de meubels, op de autoweg terug heb jij weer beetje bij beetje uitgelegd welk gevoel mijn acties bij je vrouw teweegbrengen. Zoals ook het gevaar voor negatieve gevoelens bij jullie dierbaren. Ook de meest actuele App deelde jij met me. En eerlijk is eerlijk: dit bewonder ik van je.

Thuis heb ik gezien hoe je vrouw kapot zit door zoals het gaat. Ik speelde boosheid en veinsde dat ik voor je vrouw zou gaan kiezen. En achteraf, nu, is dit ook zo.

Maar, sorry, ik ben te laf. Ik kan niet tegen de mentale druk van mijn vrouw, mijn dochter en schoonzoon en zal elke dag huilen wanneer mijn vreeshartigheid zal leiden tot het ergste wat een vader kan vrezen. Sorry, dat ik niet anders durf.

Afbeeldingsresultaat voor laf
Van laf naar lef