Abhile


Huiswaarts

Ondertussen heb ik ook een lunch gebruikt, net zoals een jaar geleden, op mijn eerste dag in Dublin, februari 2013, witte boterhammen met gerookte zalm en een dillesaus. Een glas witte wijn vergezelt de zalm.

Feicfidh mé tú ansin!

Het zonnetje is buiten gaan schijnen, Ik kijk een paar keer op mijn telefoon, nog geen antwoord. Ik probeer het nog maar een keer met een korte WhatsApp. “An bhfuil tú leamh, cad a dhéanfaidh tú an tráthnóna seo?” Een vraag of Maureen zich verveelt en wat zij vanmiddag gaat doen.

De vinkjes verspringen. Maureen schrijft, dat zij een uurtje gaat slapen en dat zij om 15:30 uur tijd voor mij heeft.

Feicfidh mé tú ansin!” Ik schrijf dat ik haar om die tijd zal zien en dat ik naar haar uitkijk en wens haar welterusten en dat ik haar wakker ga bellen. Mijn bericht laat ik eindigen met een smiley. 

“Handig toch, Google translate helpt mij nu ook!”, bedenk ik mij.