Rhaid

… De planken en laden van het bed van een van de meiden worden al snel door Bram gesorteerd. De bouten en schroeven worden op grootte bij elkaar gelegd. Mats pakt ondertussen neuriënd uit de gereedschapskist die onder zijn bureau staat het benodigd gereedschap en geeft het mee aan een van de meiden die Bram helpt. Al snel heeft Bram het frame van het bed in elkaar gezet. Op één bout na zit alles goed vast, en nog haaks ook. Op één hoek wil een bout niet verder de schacht in. Bram vraagt of Hanna’s dochter, die de werkzaamheden van haar opa gadeslaat, iets naar achter wil gaan zitten en afstand wil nemen. Met drie hamerslagen wordt de moer het hout ingejaagd. Terwijl diverse houtsplinters alle kanten opvliegen splitst de dragende plank zich in twee delen.

“Laten wij maar een pilsje gaan drinken, wij zijn allemaal moe, over een uurtje gaan wij eten,” hoort Bram vanuit de naastgelegen studeerkamer door Mats roepen, die net door Brams kleindochter van het slopen van haar bed op de hoogte is gebracht.

Mats wacht nog even, hij denkt terug aan een bezoek aan een duistere, lichtgevende bijeenkomst van twee weken geleden. Hij ziet in chronologische volgorde de gebeurtenissen helder voorbijgaan.

Rhaid (foto: Catching the Light)

Mats duwt het gordijn opzij. In de donkere tent, slechts verlicht door een kaars in een windlicht, is alleen een vrouw met hoofddoek duidelijk te onderscheiden. Mats moet wennen aan de duisternis en gaat op de tast zitten op de stoel die hem is aangeboden. Voorzichtig geeft de ruimte zich aan Mats bloot. Voor hem een tafel met kristallen, tarotkaarten, andere kaarten die hij niet kent, shawls hangen voor het tentdoek en zorgen voor passend licht. Mats realiseert dat hij zachtjes een soort yoga-muziek hoort en dat zijn neus door wierook wordt geprikkeld.

Mats kijkt de vrouw die volgens het affiche buiten de tent “Rhaid voorspelt” de toekomst kan voorspellen strak aan, hij is nerveus en voelt zich niet op zijn gemak. In een droom die hij vannacht heeft gehad, lijkt dezelfde vrouw aanwezig geweest te zijn.

Zij heeft hem geroepen.

Mats rekent af en met een zachte, warme stem vertelt Rhaid dat de sessie gaat beginnen.

“Ik was vannacht bij je in je dromen! Je hebt al veel dagen en nachten om hulp gevraagd, je hebt het erg vaak in de ruimte gezet. Daarom heb ik je geroepen, omdat ik niet naar jou toe mag.”

Mats’ verwarring is nu nog groter, het is dus waar. Ook andere beelden die Mats de laatste tijd had, zijn uitgekomen. Rhaid ziet de verwarring bij Mats en ook het mechanisme waarmee hij zich wil afsluiten voor dat wat gebeuren gaat. Zij pakt de rechterhand van Mats en legt de hand open naar boven, haar andere hand legt Rhaid op het hoofd van Mats.

“Ik voel veel angst voor vandaag, voor deze sessie. Maar nog meer voel ik verdriet en machteloosheid. Over de laatste twee gaan we het hebben, je angst voor nu is maar tijdelijk.”

Mats voelt zweetdruppels langs zijn rug gaan en realiseert zich dat hij zich moet overgeven aan wat gaat gebeuren. Nuchter gezien bedenkt hij zich, dat hij anders niet zo veel had moeten betalen.

“Wat ga jij doen met je leven? Laat jij je leven nog verder bepalen door anderen die jou het liefst ver weg willen hebben, misschien zelfs dood?”

Mats zit verstijfd te luisteren naar Rhaid, hoe weet zij dat? Hij besluit zo weinig mogelijk los te laten, in algemeenheden te spreken. Alleen zo denkt hij erachter te komen of Rhaid haar verhalen uit de ruimte haalt of op basis van Mats’ antwoorden een verhaal creëert. De laatste drie woorden die Rhaid uitsprak echoën lang in Mats hoofd na. 

Rhaid vervolgt haar verhaal: “Ik ga je teleurstellen, ik doe nooit mee aan controlespelletjes. Ik vertel alleen maar op basis van je hand, de energie die ik via je hoofd krijg en de tarotkaarten over wat er gebeurt. Ook krijg ik mee wat jij zal kunnen doen en waar jij in je onderbewuste mee zit.”

Mats lacht Rhaid toe en belooft mee te werken. Ondertussen heeft zij Mats losgelaten, schut de tarotkaarten en leg ze op tafel en pakt wederom Mats’ hand en legt haar andere hand op zijn voorhoofd.

“Je bent een lieve man, je bent ook gevoelig. Ik weet, dat jij ook dingen ziet die ik zie. Je hebt die bijzondere gave niet verder ontwikkelt en inzichten kunnen je verwArran. Vertrouw erop, net zoals in je liefdevolle relatie, dat je op jouw juiste moment jouw goede keuzes maakt. Ik zie, dat mensen die dichtbij jullie staan door oppositionele energie andere keuzes en andere momenten afdwingen.

De kaarten laten zien, dat je vrouw centraal in jouw leven staat. De kaart De Grote Liefde staat in jouw leven en in het leven van je partner centraal. Jouw intuïtie en onderbuikgevoel gaven signalen, dat mensen waarmee jullie verbonden zijn, geen goedkeuring geven.”

Rhaid wijst op de kaarten die rondom de centrale kaart, die zij De Grote Liefde noemt, gegroepeerd zijn. Rhaid laat Mats los, pakt een klein flesje met olie en masseert hiermee Mats’ handen en voorhoofd.

“Je moet je wapenen tegen boze machten, kijk maar naar de kaarten die rondom jouw centrale kaart liggen. De olie helpt.”

Mats kijkt naar de afbeeldingen van de diverse kaarten, allemaal nare afbeeldingen op één kaart na. Rhaid pakt nog een kaart en legt de kaart omgekeerd op tafel.

“Draai maar om.”

Mats draait de kaart om en merkt, dat bij het oppakken van de kaart een warme energie zich van hem meester maakt.

“Het is je partner, kijk maar. Jullie hebben de meest zuivere liefde, zo uit het hart, jullie geven je totaal aan elkaar, maken elkaar gelukkig. De kaarten er omheen – de familiaire verbindingen – proberen dit kapot te maken, je vrouw bij je weg te trekken, jou bij je vrouw te verjagen. Zij proberen op allerlei manieren jou buiten te sluiten, te verbannen. Ondanks mooie verhalen is hun doel duidelijk.”

“En die kaart?” vraagt Mats.

“Dat zijn jouw of haar kinderen, die leunen op jullie, die verbinding is stevig en zit wel goed.”

“Wat kun je over onze toekomst zeggen, houden wij stand?”


“Met zo’n sterke kaart? Natuurlijk! Houd wel jouw moment, jouw keuzes en het doel van jullie tegenstanders in de gaten. Ik ben niet bang als ik je kaarten zie. Ik zie dat jullie opponenten geen stand kunnen houden en zichzelf en elkaar verliezen.

Ik bied je gratis nog een zitting aan in mijn werkruimte thuis. Er staan nu te veel mensen buiten te wachten om hierover verder te gaan. Neem dan je vrouw mee.”

Mats groet Rhaid en kijkt op het kleine papiertje waarop tijdstip en adres door Rhaid zijn geschreven. Onderaan staat “succes Mats.” Mats kan zich niet herinneren, dat hij zijn naam ooit heeft kenbaar gemaakt.

Mats schrikt op van de roep van Hanna, dat het eten op tafel staat. Mats ziet er tegenop de tafel te delen met – zoals Rhaid dat zegt – anders gerichte energie.

Preview, 1e druk Hoofdstuk “Rhaid”